świerzb

    Najwięcej zachorować na świerzb odnotowuje się w okresie jesiennym. Czym jest świerzb? Jakie daje symptomy? Jak przebiega leczenie świerzbu? Tego dowiesz się z poniższego tekstu!

    Świerzb – co to takiego?

    Świerzb jest chorobą zakaźną skóry, którą wywołuje świerzbowiec ludzki. Świerzbowiec zagnieżdża się w naskórku, później tworzą kanaliki, w których następnie samice świerzbowca składają jaja. Świerzbowiec jest niewielkiej wielkości, więc wychwycenie go gołym okiem jest po prostu niemożliwe. Świerzbowiec najlepiej rozwija się w ciepłych miejscach, więc najczęściej atakuje narządy rodne, pośladki, czy pępek.

    Do zakażenia świerzbem dochodzi na skutek bezpośredniego kontaktu z chorą osobą. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że aby doszło do zakażenia, musi być to dłuższy kontakt, a więc zwykłe podanie ręki nie sprawi, że do od razu zarazimy się świerzbem. W grupie wysokiego ryzyka znajdują się osoby, które współżyją z osobą chorą, śpią w jednym łóżku lub mieszkają z nim w jednym domu. Do zakażenia może dojść również poprzez pożyczanie ubrań od chorego, a nawet korzystanie z tych samych naczyń, czy rzeczy.

    Świerzb najczęściej występuje u osób pracujących w dużych skupiskach ludzi. Na zachorowanie narażone są również dzieci w wieku przedszkolnym lub szkolnym. Wystarczy, że dzieciaki będą bawiły się wspólnie z rówieśnikami, a już będą mogły się zarazić. Nie bez znaczenia pozostaje też fakt, że maluchy nie mają dużego pojęcia o przestrzeganiu higieny osobistej, co sprawia, że znajdują się w grupie największego ryzyka zachorowania na świerzb.

    Świerzb – jakie daje objawy?

    Świerzb nie u każdego chorego może dawać objawy z taką samą intensywnością. Wszystko tak naprawdę zależy od typu reakcji immunologicznej organizmu, jak również stopnia zaawansowania schorzenia. Pierwszym symptomem jest świąd skóry. Występuje miejscowo, bywa intensywny i nasila się w nocy i pod wpływem ciepła (np. po gorącej kąpieli). Następnie pojawią się zmiany skórne.

    Najpierw jamy w głębszych warstwach naskórka (tzw. nory świerzbowcowe), za których powstanie odpowiedzialność ponoszą samice świerzbowca. Później także niewielkie, podłużne ubytki w skórze (przeczosy skórne), które pojawiają się na skutek zdrapania naskórka wzdłuż linii podskórnego tunelu, za którego powstanie również odpowiedzialność ponosi samica świerzbowca.

    Następnie pojawia się drobna, czerwona, miejscowa wysypka, która może zająć dłonie, przestrzenie między palcami, okolice narządów płciowych, pośladów, czy piersi. U dzieci świerzb zajmuje także podeszwy stóp i dłoni.

    Grudkowa wysypka bywa tak intensywnie swędząca, że chory odczuwa przymus, by ją drapać. Wraz z rozwojem zakażenia grudkowa wysypka przekształca się w pęcherzyki z płynem i zaczyna pękać. W zaawansowanej fazie schorzenia dochodzi nawet do rozległych, miejscowych zakażeń skóry. Zauważyć można duże ilości strupków, grudek, pęcherzy oraz zaczerwienie na skórze. Co więcej, w miejscu zakażenia, skóra może się złuszczać i rogowacieć.

    ,

    Wyżej wymienione objawy występują zazwyczaj po czterech tygodniach od zarażenia świerzbem. Jak już wspomnieliśmy, szczególnie dokuczliwe bywają podczas snu lub kąpieli. To jednak nie wszystko, świerzb lubi roznosić się na większe partie ciała. Dojść do tego może, jeśli chory będzie drapać zmiany, bo to jednoznaczne, z tym że przeniesie pasożyty w inne miejsca.

    Świerzb – jak wygląda leczenie?

    Skuteczność leczenia, a co za tym idzie, szansa na powrót do zdrowia, zależą od tego, jak długo będziemy czekać z wizytą u lekarza. Jeśli lekarz szybko postawi diagnozę i wdroży odpowiednie leczenie, to cała kuracja będzie trwała krótko. Dlatego warto być bardziej wyczulonym i jeśli pojawią się pierwsze oznaki, warto zgłosić się na wizytę lekarską.

    Najczęściej leczenie świerzbu polega na przyjmowaniu preparatów miejscowych. Lekarz może zalecić więc 5% krem permetrynowy,  0,3% lindan, jak również Novoscabin, czy Crotamiton. Innymi również często zalecanymi preparatami jest maść Wilkinsona oraz maść siarkową. Sukces leczenia tym sposobem polega na równomiernym rozprowadzeniu preparatu na skórze chorego, szczególnie tam, gdzie mogą znajdować się pasożyty.

    Dodatkowo lekarz może zalecić przyjmowanie preparatów przeciwhistaminowych, które będą łagodziły nieznośny świąd skory.  W niektórych przypadkach lekarz może wdrożyć do terapii antybiotyki. Ma to zazwyczaj miejsce, gdy dojdzie do nadkażenia bakteryjnego skóry.


    Warto w tym miejscu wspomnieć, że jeśli świerzb wystąpi u jednego domownika, to inni również mogą być zarażeni. Dlatego przede wszystkim należy wszystkich dokładnie przebadać, a później odpowiednio zdezynfekować dom, czy mieszkanie. Mowa tutaj o wszelkiego typu naczyniach, wannie, toalecie, czy innych przedmiotach, z których korzystała cała rodzina. Co więcej, zarówno ubrania, jak i pościel, czy ręczniki, należy wyprać w wysokiej temperaturze. IE

    Leczenie można wesprzeć również domowymi środkami. Bardzo dobre efekty dają olejki, w tym m.in. olejek lawendowy lub cynamonowy. Można dodawać je do kąpieli lub mieszać z wodą i miodem, a następnie smarować chorobo zmienione miejsca.

    Strona ma charakter edukacyjny, nie stanowi i nie zastępuje porady lekarskiej. Redakcja serwisu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były poprawne merytorycznie, jednakże decyzja dotycząca leczenia należy do lekarza. Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu.

    porady lekarskie czat