Rzeżączka - objawy i leczenie

    Rzeżączka jest chorobą zakaźną, którą przenosi się drogą płciową. Jakie są jej charakterystyczne symptomy? Jak wygląda leczenie rzeżączki? Sprawdzamy!

    Rzeżączka – co to za schorzenie?

    Rzeżączka jest chorobą weneryczną, którą wywołuje bakteria w postaci dwoinki rzeżączki Neisseria gonorrhoeae. Dla dwoinki idealnymi do bytowania są wilgotne okolice ciała, dlatego zazwyczaj pojawia się w jamie ustnej, odbytnicy czy drogach moczowo-płciowych.

    Rzeżączka najczęściej przenoszona jest drogą płciową. Do zakażenia może dojść również wskutek kontaktów oralnych oraz analnych z zarażoną osobą. Niestety nawet przebywanie w łóżku z chorym naraża nas na złapanie rzeżączki.

    To jednak nie wszystko, jak się okazuje, rzeżączką można się zarazić także poprzez używanie tych samych przedmiotów higieny codziennej, np. gąbek, czy ręczników. Warto w tym miejscu też wspomnieć, że bakterie rzeżączki mogą przeżyć na desce klozetowej lub na ręczniku do czterech godziny, dlatego zaleca się unikanie siadania na desce klozetowej w toalecie publicznej.

    W praktyce oznacza to, że rzeżączką może zarazić się każdy z nas. W grupie ryzyka znajdują się również noworodki, na które schorzenie przenoszone jest w trakcie porodu. Konsekwencją tego może być nawet zakażenie tkanek oka.

    Rzeżączka – objawy?

    Prawda jest taka, że zazwyczaj osoby, u których doszło do zarażenia rzeżączką, długo nie rozpoznają u siebie choroby. Wszystko dlatego, że bardzo często symptomy są mylące i niejednoznaczne. Pierwsze symptomy schorzenia zazwyczaj można zaobserwować już kilka dni po odbytym stosunku z nosicielem bakterii.

    Co ważne, to u mężczyzn objawy rozwijają się szybciej niż u kobiet. Pierwotnym miejscem zakażenia u panów jest cewka moczowa. W przypadku wystąpienia rzeżączki można zauważyć przede wszystkim ból i pieczenie cewki moczowej, jak również ropną wydzielinę z niej. Bardzo często pojawia się też obrzęk najądrzy, które przy dotyku powodują tkliwość. Może pojawić się również zapalenie żołędzi, czy swędzenie i infekcja okolicy odbytu. Tylko w 10% zachorowań na rzeżączkę nie występują żadne objawy, a gdy rzeżączka przechodzi w stan przewlekły objawy zmniejszają się.

    U kobiet najostrzejszy etap zakażenia rzeżączką może być zlekceważony, gdyż związane z nim upławy mogą być mylone z wystąpieniem innym dolegliwości. Dlatego też zwykle kobiety zgłaszają się do lekarza, gdy rzeżączka przechodzi w stan przewlekły. Pierwotnym miejsce zakażenia u kobiet jest szyjka macicy.

    Jednak, gdy dojdzie do rozprzestrzenienia się zakażenia, to schorzenie może też zaatakować jajniki, jajowody oraz macicę. Charakterystycznymi symptomami w przypadku rzeżączki u kobiet jest swędzenie oraz infekcje w okolicach odbytu, krwawienia międzymiesiączkowe, czy wysoka temperatura. Bardzo często pojawiają się dolegliwości bólowe i dyskomfort w dole brzucha, jak również dolegliwości bólowe podczas stosunku seksualnego.

    Nie sposób pominąć faktu, że rzeżączka może atakować także inne okolice organizmu. I tak możemy mieć do czynienia z rzeżączkowym zapaleniem gardła, które w większości przypadków nie daje żadnych symptomów. Tylko nieliczni skarżą się na obrzęk łuków podniebiennych i tylnej ściany gardła, jak również jego zaczerwienienie. W rzeżączkowym zapaleniu gardła może także pojawić się ropna wydzielina.

    Zakażenie może objąć także odbyt i odbytnicę (tzw. rzeżączkowe zapalenie odbytu i odbytnicy). Tego typu zakażenie pojawia się najczęściej u osób uprawiających seks analny. Rzeżączkowe zapalenie odbytu i odbytnicy również może nie dawać żadnych symptomów. W przypadku objawowej postaci schorzenia można zauważyć pieczenie oraz świąd odbytu, problemy z oddawaniem stolca oraz wysięk śluzowej wydzieliny z odbytu.

    Również spotykaną formą schorzenia bywa rzeżączka o charakterze rozsianym. W tym przypadku bakterie dwoinki rozprzestrzeniają się poprzez krew. Charakterystycznymi objawami dla tej postaci choroby są zmiany skórne oraz bóle stawów. Najczęściej rzeżączka o charakterze rozsianym dosięga kobiet.

    Schorzenie może zaatakować także spojówki i spowodować rzeżączkowe zapalenie spojówek. Rzeżączka o tym charakterze najczęściej dotyka niemowląt, do których zarażenia dochodzi podczas porodu. Objawy mogą mieć różne nasilenie, jednak niepodjęcie leczenia może doprowadzić nawet do uszkodzenia rogówki, a w ostateczności nawet do upośledzenia wzroku.

    Rzeżączka – leczenie

    Bezpośrednio po rozpoznaniu u siebie objawów charakterystycznych dla rzeżączki należy udać się do lekarza. To on po postawieniu diagnozy skieruje nas na odpowiednie leczenie. W przypadku rzeżączki najczęściej zalecane jest leczenie farmakologiczne.

    Największą skuteczność wykazują antybiotyki jak np. penicylina oraz cefalosporyny. Niestety pewne szczepy gonokoków są odporne na ten rodzaj antybiotyku, więc lekarz może zalecić też doksycyklinę.

    W miejscu warto wspomnieć, że w sytuacji, gdy zostanie potwierdzona rzeżączka, to konieczne jest  też wdrożenie leczenia u partnera, z którym utrzymuje się kontakty seksualne. Dlatego warto zachęcić go, by również zgłosił się na badania.

    Odradza się podejmowania samodzielnego leczenia rzeżączki, gdyż można w ten sposób nie tylko pogorszyć swój stan zdrowia, ale również doprowadzić do przewlekłego zakażenia oraz wystąpienia licznych powikłań.


    Strona ma charakter edukacyjny, nie stanowi i nie zastępuje porady lekarskiej. Redakcja serwisu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były poprawne merytorycznie, jednakże decyzja dotycząca leczenia należy do lekarza. Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu.

    porady lekarza online