Endometrioza - objawy i leczenie

    Endometrioza jest dość tajemniczym schorzeniem, więc nic dziwnego, że wiele kobiet nie jest w stanie określić, o czym mowa. Ty również się do nich zaliczasz? Koniecznie przeczytaj poniższy tekst, gdyż może być dla Ciebie źródłem cennych informacji.

    Endometrioza – co to takiego?

    Endometrioza (inaczej gruczolistość zewnętrzna) to przewlekłe schorzenie, które polega na występowaniu komórek endometrium poza wnętrzem macicy. Z reguły ogniska endometriozy lokalizują się w obrębie narządów rozrodczych kobiety, jak również w innych pobliskich organach – w tym np. w pęcherzu moczowym, jelicie grubym lub otrzewnej.

    Zdarzają się także przypadki, gdzie komórki endometrium znajdują się w odległych miejscach, takich jak przepona, skóra lub płuca. Występowanie endometriozy zależy od indywidualnych czynników hormonalnych, genetycznych, immunologicznych oraz środowiskowych.

    Objawy endometriozy

    Najczęściej występującym objawem endometriozy są dolegliwości bólowe zlokalizowane w miednicy małej. To jednak nie wszystko. Kobiety bardzo często skarżą się też na bolesne miesiączki, jak również bolesne stosunki płciowe oraz dolegliwości bólowe w czasie oddawania moczu stolca. Oprócz tego mogą pojawić się bóle brzucha i w krzyżu, czy przewlekły ból w miednicy, który może trwać do 6 miesięcy.

    Dla endometriozy charakterystyczne są także objawy z dolnego odcinka przewodu pokarmowego – można zauważyć takie symptomy jak wzdęcia, zaparcia, biegunka. Również układ moczowy może dawać pewne objawy jak np. parcia naglące lub częstomocz.

    Wskazaniami do diagnostyki jest również nagle wystąpienie dolegliwości bólowych w okresie miesiączkowania. Jeśli kobieta wcześnie nie skarżyła się na tę dolegliwość, to istnieje podejrzenie endometriozy. Niekiedy jednym objawem wskazującym o rozwoju schorzenia jest zmniejszona płodność kobiety.   

    Rzadziej można zauważyć cykliczny ból kończyny dolnej o charakterze rwy kulszowej, czy cykliczne krwawienie z dróg rodnych lub odbytnicy. Do również rzadkich przypadków zaliczana jest endometrioza płuc, która może charakteryzować się okresowymi krwiopluciami lub dusznościami.

    Warto w tym miejscu wspomnieć, że choroba często przebiega bezobjawowo, co oznacza, że rozpoznać ją można np. podczas kontrolnych badań ginekologicznych, czy interwencji chirurgicznej.

    Leczenie endometriozy

    W leczeniu endometriozy stosuje się różne metody. Wybór sposobu leczenia zależy od kilku czynników. Przede wszystkim mowa tutaj o skuteczności klinicznej terapii, tolerancji oraz kosztów leczenia, jak również indywidualnych potrzeb pacjentki. Największe znaczenie przy wyborze metody leczenia są plany macierzyńskie kobiety, która boryka się z tym schorzeniem.

    Pierwszą ze stosowanych metod jest farmakoterapia. Jej celem jest wywołanie braku miesiączki i wytworzenie stanu hipoestrogenizmu, czyli stanu, który powinien zapobiegać wzrostowi endometrium, jak również sprzyjać regresji zmian chorobowych i ustępowaniu dolegliwości bólowych.

    W farmakoterapii zazwyczaj lekarz zaleca doustne przyjmowanie hormonalnych preparatów antykoncepcyjnych ((estrogenowo-progestagenowe). Doustne tabletki antykoncepcyjne (DTA) są zalecane empirycznie w przypadku bolesnego miesiączkowania, ale okazały się także dobrą metodą leczenia w przypadku podejrzenia endometriozy, zapewniają także ulgę przy bólu związanym z tym schprzeniem.

    Innym zalecanymi środkami są progestageny, które hamują wzrost implantów endometriotycznych i doprowadzają do ich zaniku. Progestageny można przyjmować w różnej formie – doustnie, domięśniowo oraz w postaci systemów wewnątrzmacicznych uwalniających hormon.

    Lekarz może także zalecić przyjmowanie analogów gonadoliberyny, które zmniejszają wydzielanie gonadotropiny przez przysadkę. Lek ten sprawdza się w zwalczaniu bólu w przypadku umiarkowanej i ciężkiej postaci endometriozy. Stosować go można domięśniowo, podskórnie lub donosowo. W leczeniu bólu spowodowanego endometriozą bardzo dobre efekty dają niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ).

    Niestety nie zawsze leczenie farmakologiczne przynosi dobre efekty, dlatego lekarz może zalecić leczenie chirurgiczne. Do wskazań do leczenia operacyjnego endometriozy zalicza się przede wszystkim ból w obrębie miednicy mniejszej, endometrioza głęboko naciekająca, torbiele endometrialne jajników oraz niepłodność w przebiegu endometriozy. Leczenie chirurgiczne dzielone jest na zachowawcze oraz radykalne.

    W tym pierwszym przypadku celem leczenia chirurgicznego jest usunięcie ognisk choroby jak np. torbieli, czy zrostów, by przywrócić prawidłowe warunki anatomiczne i funkcje narządów miednicy mniejszej. Zwykle takie postępowanie skutkuje zmniejszeniem dolegliwości bólowych, poprawienie płodności pacjentki oraz zmniejszenie ryzyka nawrotu schorzenia u kobiet z małym lub średnim natężeniem choroby.

    Radykalne leczenie chirurgiczne zalecane jest w szczególnie ciężkich przypadkach, czyli wtedy, gdy wszystkie inne metody nie przyniosły efektów. Na radykalne leczenie mogą zdecydować się także kobiety, które nie planują ciąży, co wiąże się z usunięciem macicy z jajnikami. Celem takiego postępowania jest wywołanie menopauzy chirurgicznej. Warto w tym miejscu wspomnieć, że takie postępowanie nie zawsze przynosi całkowite wyleczenie. Jak wskazują statystyki, u 15% kobiet dolegliwości bólowe nadal się utrzymują.


    Strona ma charakter edukacyjny, nie stanowi i nie zastępuje porady lekarskiej. Redakcja serwisu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były poprawne merytorycznie, jednakże decyzja dotycząca leczenia należy do lekarza. Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu.

    zapytaj lekarza online