angina

    Angina najczęściej występuje u pacjentów w okresie jesiennym albo zimowym. Jakie są najpopularniejsze objawy anginy? W szczególności można zaobserwować intensywny kaszel, ból i obrzęk gardła. Nie można lekceważyć wymienionych objawów anginy. Najlepiej jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.

    Jakie są przyczyny anginy?

    Angina to inaczej zapalenie jamy śluzowej gardła oraz migdałków podniebiennych. Ma ona najczęściej podłoże wirusowe albo bakteryjne. W większości przypadków za występowanie anginy są odpowiedzialne wirusy. Można do nich zaliczyć na przykład rinowirusy oraz adenowirusy. Pojawienie się anginy, która posiada podłoże bakteryjne, wynika najczęściej z zakażenia paciorkowcem z grupy Streptococcus pyogenes. Na anginę o podłożu bakteryjnym chorują w większości dzieci między 5 a 15 rokiem życia. Największe ryzyko zachorowania odnosi się do okresu jesienno-zimowego oraz wczesnej wiosny.

    Szczepy bakterii znajdują się najczęściej w błonie śluzowej gardła oraz skóry. Mogą również występować w narządach układu moczowo-płciowego. Ryzyko przeniesienia zakażenia przez zdrowego nosiciela to około 10 procent. Natomiast w przypadku chorego nosiciele poziom zakaźności może wzrosnąć do około 25 procent.

    Czy można się zarazić anginą?

    Angina wirusowa oraz bakteryjna są chorobami zakaźnymi. W odniesieniu do anginy o podłożu wirusowych do zakażenia dochodzi drogą kropelkową lub przez bezpośredni kontakt z wydzieliną z gardła albo z nosa chorej osoby. Choroba rozwiną się w czasie od jednego do sześciu dnia od momentu zarażenia.

    Przy anginie bakteryjnej zakażenie ma miejsce po bezpośrednim kontakcie z chorą osobą. Zazwyczaj odbywa się to drogą kropelkową. Zakażenie przez przedmiot, który jest własnością chorego, wiąże się z bardzo małym prawdopodobieństwem. Intubacja anginy trwa od dwunastu godzin do czterech dni. Można oszacować, że ryzyko zarażenia anginą bakteryjną od osoby chorej, która jednocześnie jest członkiem Twojej rodziny, wynosi około 25 procent. Zakaźność chorego kończy się po dwudziestu czterech godzinach od rozpoczęcia terapii antybiotykiem.

    Angina – leczenie, jakie metody są stosowane?

    Długość leczenia oraz rodzaj terapii jest zależny od typu zdiagnozowanej anginy. Przy anginie o podłożu wirusowym pacjentowi przepisuje się zazwyczaj leki przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe. Szacuje się, że wszystkie objawy powinny ustąpić po trzech albo po czterech dniach. Natomiast angina o podłożu bakteryjnym, czyli paciorkowcowym wiąże się z dziesięciodniową terapią penicyliną. Żeby zmniejszyć ryzyko zakażenia, między innymi domowników, to zalecana jest izolacja na czas do dwudziestu czterech godzin od wzięcia pierwszej dawki antybiotyki.

    Jeżeli dana osoba jest uczulona na penicylinę, to stosuje się u niej na przykład antybiotyki  makrolidowe. Wymienione leki należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza specjalisty. Część pacjentów robi bardzo poważny błąd i gdy ustają objawy choroby, to automatycznie przerywają oni antybiotykoterapią. Może spowodować to nawrót choroby i trudne do wyleczenia powikłania. Rozszerzonej terapii oraz bardziej rozbudowanych badań diagnostycznych będą wymagały osoby, które dość często chorują na zapalenie gardła oraz migdałków. Kolejną grupą, którą trzeba trochę mocniej zdiagnozować, są pacjenci z powikłaniami, na przykład ropniem okołomigdałkowym.

    Jakie antybiotyki przepisuje się na anginę?

    Gdy lekarz zdiagnozuje anginę wirusową, to stosowanie antybiotyków nie ma żadnego sensu. W zależności od objawów można przepisać pacjentowi leki przeciwgorączkowe albo przeciwbólowe. Antybiotykoterapia jest najbardziej skuteczną metodą leczenia anginy paciorkowcowej. Terapia penicyliną, którą stosuje się u zdecydowanej większości pacjentów, bardzo dobrze likwiduje obawy choroby. Warto wśród nich wymienić między innymi: gorączkę, bolesność gardła, oraz obrzęk migdałków. Skuteczna terapia zmniejsza również ryzyko powikłań oraz skraca okres zakaźności.

    Czasami podnosi się również kwestię zbyt pochopnego stosowania antybiotyków w leczeniu anginy. Wątpliwości odnoszą się w szczególności do pacjentów, którym zalecono terapię antybiotykiem przed zdiagnozowaniem, czy jest to angina wirusowa, czy paciorkowcowa. W obecnie przyjętych zaleceniach, które dotyczą leczenia zapalenia gardła oraz migdałków, podkreśla się potrzebę uzyskania gwarancji w zakresie rodzaju anginy przed zastosowaniem antybiotyku.

    Tego typu działania zapewniają ochronę pacjentom. Nie muszą oni przyjmować antybiotyków bez wcześniejszej bardzo dokładnej diagnozy. Należy pamiętać o tym, że branie antybiotyków może być związane z występowaniem wyjątkowo niekorzystnych objawów, na przykład odnoszących się do układu pokarmowego. W dodatku w ten sposób można chronić ilość dostępnych antybiotyków na rynku.

    Jak wygląda izolacja osoby chorej na anginę?

    Jeżeli to jest tylko możliwe, to zalecany jest krótki okres izolacji chorego, u którego została zdiagnozowana angina bakteryjna. Warto wiedzieć o tym, że chora osoba przestaje zarażać po dwudziestu czterech godzinach po przyjęciu pierwszej dawki antybiotyku.

    Strona ma charakter edukacyjny, nie stanowi i nie zastępuje porady lekarskiej. Redakcja serwisu dokłada wszelkich starań, aby informacje w nim zawarte były poprawne merytorycznie, jednakże decyzja dotycząca leczenia należy do lekarza. Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu.